LSD’nin babası Hofmann öldü

Hofmann, 1960’lardaki hippi kuşağından milyonlarca kişinin kullandığı sanrı yaratıcı LSD’yi (lysergic acid diethylamide-25), 1938’de Sandoz ilaç firmasında, buğday ve diğer tahıllarda bulunan küf mantarının tıbbi kullanımlarını araştırırken buldu.

Hofmann, labarotuvar testlerinden sonra LSD’yi 16 Nisan 1943’te ilk kez kendi üzerinde denedi. İlk deneyde çok az LSD alan Hofmann, daha sonra şirket başkanına yazdığı notta, ilacın etkisi ile ilgili olarak “o gün işi bırakıp eve gitmek zorunda kaldım, çünkü ani bir rahatsızlık ve orta şiddette bir baş dönmesi başladı” dedi.

Hofmann bisikletle evine giderken yaşadıklarını ise “gördüğüm her şey sanki çarpık bir aynadan yansıyor gibiydi. Kendimi sanki bir noktaya sabitlenmiş gibi hissediyordum. Asistanım ise aslında çok hızlı gittiğimizi söyledi” diye anlattı.

Üç gün sonra ise Hofmann daha büyük bir dozla LSD’yi denedi. Sonuç bir felaketti. Hofmann, “denemek istediğim madde beni ele geçirdi. Delireceğim korkusuna kapıldım. Başka bir dünyaya, başka bir zamana geçmiştim” dedi.

Hofmann ve çalışma arkadaşları LSD’nin psikiyatri çalışmalarına önemli bir katkı yapacağını umuyordu. İlacın içsel sorunları ve çatışmaları artırarak, şizofreni gibi akıl hastalıklarının teşhis ve tedavisinde kullanılabileceği ümit edilmişti.

Bir süre Sandoz firması LSD 25’i Delysid adı ile sattı ve doktorları ilacı kendi üzerlerinde denemeye teşvik etti. LSD tıptaki en güçlü ilaçlardan biri idi. 1 gram Delysid, 10 ila 20 bin kişinin 12 saatlik ilaç ihtiyacını karşılıyordu.

Hofmann, LSD’nin Meksika yerlilerinin dinsel törenlerinde kullandıkları sanrı yaratıcı mantarlarla benzer kimyasal yapıya sahip olduğunu keşfetmişti.

LSD’NİN ÜNLENMESİ
LSD 1950’ler ve 60’larda film yıldızı Cary Grant ve sayısız rock müzisyeni tarafından “kendini gerçekten keşif ve aydınlanmaya” yol açtığı iddiasıyla savunulunca, uluslararası üne kavuştu.

Ancak “çiçek çocukları” ve sanrı yolculuklarının ötesinde, LSD alan insanların seri cinayetler işlediği ve sanrı görürken pencerelerden atladığı gibi korkunç haberler ortalığı kapladı. LSD ayrıca, aşırı kullanan kişilerde kalıcı psikolojik hasarlara yol açtı.

ABD hükümeti 1966’da LSD’yi yasakladı, bunu diğer hükümetlerin yasakları izledi.

Ancak Hofmann LSD’nin alışkanlık yapmadığını ileri sürerek, yasağın adil olmadığını savundu ve tıbbi araştırmalarda kullanılabilmesi için yasağın kaldırılması gerektiğini ileri sürdü.

Kendisi yasaktan sonra da bilimsel amaçlarla LSD’yi zaman zaman denediğini itiraf eden Hofmann bir keresinde “LSD gözlerinizi açmanıza yardım edebilir, ama bunun için başka yollar da var; meditasyon, dans, müzik, oruç” dedi.

Böylece “LSD’nin Babası” Hofmann da ilacın yanlış ellerde tehlikeli olabileceğini kabul etti ve 1979’da yazdığı kitabına ad olarak “LSD, Problemli Çocuğum” adını verdi.

Hofmann bir keresinde, “bu maddeyi ilaç olsun diye ürettim, insanların onu kötüye kullanması benim suçum değil” demişti.