OKUMALARIM GÖREV OKUMASINA DÖNÜŞTÜ
Yaşar Kemal’in, “Genç bir yazarı izlemeyen ölü bir yazardır” sözünü hatırlatarak sormak istiyorum. Siz genç yazarları izliyor musunuz?
Evet, Yaşar Kemal benim öykülerimi göklere çıkarırdı. Mehmet Fuat’ın yönettiği Yeni Dergi’de tanışmıştık. Ben o zaman Galatasaray Lisesi’nde yatılı öğrenciyken öykülerim yayımlanıyordu. Tabii çok sevinmiştim o söze. Ama sanıyorum belli bir yaşa gelen çoğu yazar, gençleri pek izleyemiyor. Ben elimden geldiğince izlemeye çalışıyorum ama bunda çok başarılı olduğumu söyleyemem. Çünkü tahmin edebileceğiniz gibi kendi kitaplarım için başka okumalar yapmak zorunda kalıyorum. Bu “Boğazkesen” için de böyleydi. Hem Osmanlı, hem Bizanzs kaynaklarını araştırmak sorunda kaldım, bir sürü tarih kitabı okudum. Resimli Dünya’yı yazdığımda, Rönesans resmiyle ilgili, Osmanlı’nın batı resmindeki tasviriyle ilgili birçok kitap okudum. Keza “Allah’ın Kızları”nı yazarken de pek çok okumalar yaptım. Bu okumalar beni başka okumalardan, keyifli okumalardan ne yazık ki uzaklaştırdı. Artık okumalarım görev okumasına dönüştü, zevk okuması çok geri planda kaldı, ama tabii ki daha çok şiir alanında ve öykü alanında yeni yazarları da izliyorum.
HERKES TUNA KİREMİTÇİ’Yİ YAZIN DIŞI SAYIYOR
İsim sormak adettendir...
Sema Kaygusuz’un öykülerini okumuş, beğenmiştim. Ne yazık ki son romanını okumadım; epeydir bekliyor... Roman Fransızca’ya çevrilecek, biraz o yüzden de okumam gerektiğini düşünüyorum. Herkes popüler buluyor ama ben onda da bir tat buldum. Tuna Kiremitçi’nin ilk romanı bence iyi bir çıkıştı. Ama herkes Tuna Kiremitçi’yi yazın dışı sayıyor her nedense. Böyle bir tartışma var. Daha çok kendi kuşağımın yazarlarını okuyorum. Örneğin Enis Batur’u çok yakından izlerim, özellikle gezi yazılarını. Çünkü ikimiz de edebiyatçı olarak gezi yazıları yazıyoruz. Şu anda aklıma bunlar geldi...
 |
| Nedim Gürsel, son romanı Allah'ın Kızları henüz yayınlanmadan yeni kitabı Hatırla Barbara'yı yazmaya başlamış. |
“BOĞAZKESEN” 2009’DA AMERİKA’DA YAYINLANACAK
Daha önce yapılan bir söyleşide, “Tek tük öykülerimi saymazsanız hiçbir kitabım İngilizce’ye çevrilmedi” diyorsunuz.
Güzel bir haber vereyim size. “Boğazkesen” şu anda İngilizce’ye çevriliyor. 2009 yılında Amerika’da yayınlanacak. Böylece ben de İngilizce’de bir kitabı olan yazarlar arasına katılmış olacağım.
İNGİLİZCE YAYINLANAN 100 KİTAPTAN YALNIZCA 3’Ü ÇEVİRİ
Kitapları 12 dile çevrilen bir yazarın İngilizce konusundaki gecikmişliğini neye bağlıyorsunuz?
Anglosakson dünya çok kapalı. Çok az sayıda yazar çevriliyor İngilizce’ye. İngilizce’ye çevrilen Türk yazarlar da çok çok az. Orhan Pamuk dışında belki de yok. Tek tük çeviriler var ama, bir ara Nazım Hikmet basılmış. Tabii ki Yaşar Kemal de çevrildi. Ama artık onlar da gündemde değil. İngilizce yayınlanan 100 kitaptan yalnızca üçü çeviri. Bu yüzde üçün arasına Gabriel Marquez’i de katabilirsiniz; Necip Mahfuz’u da... Böyle kapalı bir dünya; girmesi zor. Benim birçok öyküm İngilizce’ye çevrildi, antolojilerde yer aldı. Ama kitabınızın olması gerekiyor, bir ülkede bir parça tanınmanız için. Fransa başta olmak üzere kitaplarım birçok dile çevrildi. Fransızca’da beş kitabım var, İtalyanca’da dört kitabım var, İspanyolca’da üç kitabım var. Daha az yaygınlığı olan dillere de çevrildi. Danimarkaca’dan Bulgarca’ya kadar. Nedense İngilizce’nin üzerimde bir baskısı vardı. Şeytanın bacağını kırmış olduk.
HABERİM OLMADAN PEK ÇOK KİTABIM ARAPÇA’YA ÇEVRİLMİŞ
Korsan olarak Arapça’ya çevrilen kitaplarınız olmuş. “Allah’ın Kızları”, resmi olarak çevrilebilir mi, böyle bir beklentiniz var mı?
Haberim olmadan pek çok kitabım Arapça’ya çevrilmiş. “Uzun Sürmüş Bir Yaz”, “Son Tramvay”, “Boğazkesen”, “İlk Kadın” adlı kitaplarım Arap ülkelerinde yayınlanmış. Ben bütün bunları ya Ortadoğu seyahatlerimde kitapçılardan alıyorum veya Paris’te Arapça kitaplar satan kitabevine ısmarlıyorum. Çünkü Arap ülkeleri Cenevre Konvansiyonu’nu imzalamamışlar, dolayısıyla bir hak iddia edemiyorsunuz. Bu dört kitaptan bir kuruş alabilmiş değiliz. Ama olsun ben yine seviniyorum, demek ki Araplar beni seviyor. Bu sevgi karşılıklı. Ben de onlardan nefret etmiyorum. Bir kere şiir anlamında önemli bir coğrafya, Adonis diye -umarım yakın bir gelecekte Nobel’i alacak- bir şairleri var. Tabii ki Necip Mahfuz ve onun yetiştirdiği isimler var.
“HATIRLA BARBARA”
Son olarak yeni bir kitap hazırlığınız olup olmadığını soralım.
Benim çalışma dönemlerim çok yoğun oluyor. Düzenli yazan bir yazar değilim. Ama bir çalışmaya girdiğim zaman o kitabın dünyası beni alıp götürdüğü zaman çok yoğun yaşıyorum. Bu romanı bitirdikten sonra biraz dinlenmek istiyordum, başka şeyler düşünmek istiyordum, fakat yeni bir kitaba başladım. “Hatırla Barbara” isimli Fransa üzerine bir kitap yazıyorum. Uzun yıllardır orada yaşıyorum. Fransa’da çok seyahatler yaptım, onlardan yola çıkarak biraz anılarımı, biraz Fransa izlenimlerimi içeren bir gezi kitabı olacak. Çoğunu yazdım, dörtte üçü bitti.
