Teklifin gerekçesinde, çalışılması zorunlu mesai saatleri dışında kişinin seyahat ve tatil haklarına sınır getirilmesi ve bu bağlamda devlet memuru olmasının bir sınırlanma nedeni olarak kullanılmasının hukuka ve teknolojik gelişmelere aykırı olduğu kaydedildi.
Söz konusu yasa hükmünün tümüyle işlevsizleştiği ve uygulanmadığı belirtilen gerekçede, ancak buna rağmen yasada var olan bu hükmün bazen kötü niyet aracı olabildiği, rutin bir “ihlalin” idarenin sorun yaşadığı bazı personele yaptırım aracı haline getirilebildiği vurgulandı.
Hakkaniyet, gerçeklik ve eşitlik ilkelerine aykırı olarak ve idarelerin inisiyatifinde kullanılan yasa maddesinin çalışanları mağdur ettiği kaydedilerek, “Görev niteliği bakımından bazı alanlardaki devlet memurluğunda kısıtlamalar anlaşılabilir ve bu konularda kurum yasalarına özel hükümler konulabilir. Ancak, bunun öğretmeninden teknisyenine, akademisyeninden şoföre kadar bütün devlet memurlarını kapsaması, genel ve son derece önemli bir hakkın kısıtlanması anlamına geliyor” denildi.
