| |
|
|
Pietro Germi 1914’te, işçi bir babayla terzi annenin çocuğu olarak Cenova’da doğdu. Roma’da 1974 yılında öldü.
Germi, Deneysel Sinema Merkezi’ne (Centro Sperimentale Cinematografico) kaydolmak için Roma’ya taşınır. İlk filmi 1945’te çektiği, mafya Sicilyası’nda geçen western tarzı ‘Tanık’tır (İl Testimone).
|
|
| 'Demiryolu İşçisi (İl Ferroviere)
| | 
1950’de, bir grup İtalyan göçmenin Fransa’ya yaptığı yolculuğu anlatan ‘Umuda Yolculuk’ (İl Cammino della Speranza) filmini yapar. Ölçülü popüler ve küçük burjuva melodramlarıyla (1956’da ‘Demiryolu İşçisi - İl Ferroviere’, 1958’de ‘Saman Adam - l’Uomo di Paglia’) belli bir başarı yakaladıktan sonra, komedi filmleri yönetmeye başlar ve 1961’de çektiği ‘İtalyan Usulü Boşanma’yla (Divorzio all’Italiana) hedefi vurur. Film, En İyi Senaryo Oscar’ı kazanır ve komedi türüne farklı bir bakış açısı kazandırır.
|
|
|
| 'İtalyan Usulü Boşanma' (Divorzio all'İtaliana)
| | 
‘İtalyan Usulü Boşanma’, son derece sivri bir kara mizah örneğidir, Marcello Mastroianni’nin olağanüstü yorumuyla, ‘namus cinayeti’ kavramını yerden yere vurur...
Sonraki filmi ‘Aldatılmış ve Terkedilmiş’te (Sedotta e Abbandonata, 1964) Germi, benzer karakterlerle, benzer bir konuyu derinleştirerek işler, bu kez grotesk unsurları öne çıkarır ve romansı bir anlatım tarzı kullanır.
|
|
|
| 'Aldatılmış ve Terkedilmiş' (Sedotta e Abbandonata)
| | 
Gelenekselliği ve ahlaki değerleri mükemmel bir sentezle hicvettiği filmi ‘Baylar ve Bayanlar’da (Signore e Signori, 1965) yönetmen, katı katolikliğin ve itiraf edilmeyen günahların ardına saklanmış Venedik taşrasının sözde seçkinlerini acımasızca eleştirir.
1967’deki filmi ‘Ahlaksız’ (l’İmmorale) fazla ses getirmez. Sonraki süreçte, Germi’nin önlenemez düşüşü başlar: 1970’te ‘Kestaneler Güzeldir’i (Le Castagne Sono Buone), 1972’de ‘Alfredo Alfredo’yu çeker. | |
| 
Pietro Germi | |
|
‘Arkadaşlarım’ (Amici Miei) projesi -bu proje daha sonra Mario Monicelli tarafından tamamlanmıştır- üzerinde çalışırken yakalandığı hepatit virüsü nedeniyle erken sayılacak bir yaşta ölür.
Pietro Germi, değeri sonradan anlaşılan sinemacı, yetenekli zanaatkar, Fellini’nin, fiziksel görüntüsüyle mesleki yetkinliğini birarada düşünerek kendisi için dediği gibi ‘Büyük Marangoz’ (İl Grande Falegname) ve harikulade öyküler yazarı: belki de, sıradan, günlük durumları ve olayları sahnelendirerek İtalyan sinemasını savaş sonrasının yeni gerçekçi Amerikan sinemasına yaklaştıran en başarılı İtalyan yönetmendir.
Film Festivali Sitesi için tıklayın
|
|
| |
Seçmek hep bana mı düşer usta?
5. Uluslararası Avrasya Film Festivali başladı
