'Hayatımızı Kenan Doğulu'yla geçiremeyiz ki'
U2 hayranları 6 Eylül'ü bekliyor. Peki U2 Türkiye'de konser vermeye nasıl ikna edildi. Yıllarca insan hakları ihlali yapıldığı gerekçesiyle gelmedikleri bir efsane mi? Müzik otoriteleri ve eleştirmenlerle konuştuk... Tuğrul Eryılmaz'ın cevabı net: ''İyi ki geliyorlar, hayatımızı Serdar Ortaç ya da Kenan Doğulu'yla da geçiremeyiz ki...''
 |
İSTANBUL - Müzikseverlerin yıllardır dört gözle beklediği U2, 360° Turnesi kapsamında 6 Eylül’de İstanbul’da olacak. Heyecanla beklenen konsere geri sayım başladı.
Biz de U2'nun müziğini, 360° turnesini, politik tavrını, Türkiye'ye neden yıllarca gelmediklerini müzik otoritelerine sorduk.
Dev grubu ilk önce, konseri gerçekleştiren Pozitif'ten Cem Yegül ve İKSV'den Görgün Taner'e sorduk. Daha sonra ise Tuğrul Eryılmaz, Kanat Atkaya, Yekta Kopan, Naim Dilmener, Eray Aytimur ve Gripin sorularımızı cevapladı.
Görgün Taner (İstanbul Kültür Sanat Vakfı)
İstanbul’da bir U2 konseri gerçekleştirmek, uzun zamandır hayalini kurduğumuz ve üzerinde çalıştığımız bir konuydu. Elbette bu çapta bir ismi Türkiye’ye getirebilmek için tüm koşulların yerine getirilmesi gerekiyor; bütçeler, zamanlamalar, turne planları, tüm turnenin operasyonu ve lojistik iş akışı gibi...
U2’nun global turnesinin genel organizasyonu tüm ülkelerde bu sektörde lider konumda bulunan Live Nation tarafından düzenleniyor. Grubun dünya turnesini organize eden Live Nation ile gerçekten hatırı sayılır bir süredir görüşmelerimiz devam ediyordu. Ne mutlu bize ki bu çabalarımızın karşılığını aldık ve bu müthiş grubu hayranlarıyla buluşturma hedefimizi gerçekleştirdik.
15 sene öncesinin İstanbul’unda izlemeyi hayal bile edemediğimiz konserlerin düzenlendiği 2000’li yılların gençleri çok şanslı.
EN İYİ CEVABI BONO VERİR
Grubun, bugüne kadar Türkiye’ye gelmemiş olmasına ilişkin olarak 'insan hakları ihlali' meselesi çerçevesinde resmi olarak yapılmış herhangi bir açıklaması yok. Ancak bu çaptaki büyük isimler için turne programları, zamanlamaları çok ciddi detayların düşünülmesini gerektiren konular. Bu açıdan U2’nun şu ana kadar Türkiye’ye gelememiş olmasının ardında birçok farklı neden sayılabilir. Eğer insan hakları ya da politik bir nedenden kaynaklanıyorsa, bunun cevabını da en iyi Bono verebilir.
U2’nun 360° turnesi şu ana kadar gerçekleştirilmiş en büyük sahne prodüksiyonunu kullanıyor. Prodüksiyon tarihinde bir devrim yaratan ve birçok ödül kazanmış 360° sahnesini diğer sahne tasarımlarından ayıran en önemli özelliği konser alanından bulunan tüm izleyicilere her açıdan mükemmel bir görüntü sunabilmesi.
BONO’NUN POLİTİK TAVRI
Geniş kitleler üzerinde etki sahibi olan böylesi bir yıldızın, günümüz dünyasının insan hakları ihlalleri ve açlık gibi temel sorunlarıyla bir şekilde ilgileniyor ve bu konulara kafa yoruyor olmasını hiç ilgilenmemesine ve kafa yormamasına yeğlerim. Dünyamızı ilgilendiren konularda atılacak adımlar sonsuz; bence Bono da elinden geldiği kadarını yapıyor.
 |
HİÇBİR KONSERE 2 GÜN ÜST ÜSTE GİTMEM
Hayatta hiçbir konsere iki gün üst üste gitmem çünkü ilk günün büyüsü başkadır. İkincisinde birincisinin nasıl profesyonelce tekrar edildiğini gördüğümde üzülürüm. Leonard Cohen’e biz yaptık diye iki kez gittim. U2’nun Dublin konserlerinin birine biletim vardı. O sahne, o performans gerçekten çok ama çok etkileyiciydi. U2’nun diğer konserleri gibi uluslararasıydı. Onlarca milletten insan vardı. Olay konser olmaktan çıkmıştı, toplu ayine benziyordu. O kadar beğendim ki ertesi gün de Dublin’deki ikinci konsere gittim. İstanbul’daki konserin de çok güzel olacağını düşünüyorum.
Cem Yegül (Pozitif)
Aşağı yukarı 10 yıldır U2’nun Istanbul’dan geçmesini sağlamaya çalışıyoruz. Bugüne kadar neredeyse her turne için çok ciddi teklifler verdik. Ancak turne planları, lojistik nedenler, bugüne kadar bunu gerçekleştirmemizi engelledi.
U2 bizden İstanbul ayağı için teklif almak yerine, riski paylaşmayı, konseri birlikte yapmayı teklif etti; biz de hemen kabul ettik.
İNSAN HAKLARI İHLALİ VAR DİYE GELMEDİKLERİ DOĞRU MU?
Böyle bir efsane yaratıldı; mitomanik bir milletiz. Açıkçası ben U2’nun bugüne kadar böyle bir gerekçe öne sürdüğünü duymadım; en azından bana aktarılmadı. Ancak farz edelim ki böyle bir şey var, ne fark eder gerçekten. U2’nun Türkiye’deki insan hakları ihlalleri ile ilgili yorumlarına gösterdiğimiz hassasiyetin onda birini biz bu ihlallere gösterseydik, çok daha huzurlu bir ülkede yaşıyor olurduk bugün. Çok mu temiz yakın geçmişimiz? 17000 faili meçhulün olduğu bir ülkeden bahsediyoruz. Farz edelim ki Bono böyle bi laf etti ve bu lafın ülkemizin bu alandaki sicilinin düzelmesinde küçük de olsa bir katkısı oldu, çok iyi olmaz mıydı? Kendimizle yüzleşmemize küçük de olsa bir katkı yaptı diyelim, çok hoş olmaz mıydı? Bizim meselemiz hep bir “imaj” meselesi.
İLKELERİNDEN VAZGEÇMEYECEK KADAR ZENGİNLER
Hep şu ima ediliyor: “Bono’nun da bir fiyatı var, parayı alınca ilkeler rafa kaldırıldı.” Bu gerçeklikten uzak ve hiç de olgun olmayan bir saldırı. Bir, adamlar İstanbul’a gelirken bu işin finansal riskini üstlenerek geliyorlar. İki, ilkelerinden para için vazgeçmeyecek kadar zenginler. Kişisel görüşüm bu işi sevdikleri için yaptıkları, para kazanmak için değil.
U2’nun 360° turnesinin diğer konserlerden ayıran, benzersiz bir sahne tasarımı ile, stadyumlar gibi garip, fütüristik mekanlarda, küçük bir mekan atmosferi yaratarak ve teknolojiyi en üst düzeyde kullanıp bilet fiyatlarını çok makul seviyelere çekerek, etkinliği bir konserden çok bir ayine dönüştürebiliyor olmaları.
U2'NUN POLİTİK TAVRI
Ben birçoklarının aksine Bono’yu tutarlı ve samimi buluyorum. Ellerinde çok ciddi bir politik güç var ve bunu olumlu kullanmaya çabalıyorlar. Daha adil bir paylaşım, barış için çalışıp, dünyanın dört bir köşesindeki insan hakları ihlallerine dikkat çekiyorlar.
NASIL BİR KONSER OLACAK
Daha önce söylemeye çalıştığım gibi, bir konserden çok, ayinimsi bir şey bekliyorum. Teknoloji harikası dev bir pençe, altında sağlam sallanabilen taş gibi bir grup, bugünün en büyük grubu ve de dünyanın dört bir yanından gelmiş 100000 kişi. İstanbul’un bugüne kadar gördüğü en görkemli müzik olayı.
Yekta Kopan (NTV)
En sonda söylenecek olanı baştan söyleyeyim; kaçırılmaması gereken bir konser. U2 gibi birden çok kuşak tarafından takip edilen, köşe taşı gruplardan birinin Türkiye'ye gelmesi elbette önemli bir olay. Yıllardır bekleniyordu ve sonunda gerçekleşiyor. Ayrıca şunu da unutmamalı. Bu tip büyük boyutlu organizasyonların başarısı, sonrası için de yol açıcı oluyor. Başarılı geçecek bir U2 konseri, önümüzdeki yıllarda Türkiye'ye gelmesini istediğimiz birçok grup için bir işaret olacaktır. Büyük organizasyonlar birbirlerinden gayet detaylı bir şekilde haberdar oluyorlar.
KEŞKE BUNU GERÇEKTEN DEMİŞ OLSALARDI
'İnsan hakları ihlali' konusunda keşke kendileri, özellikle Bono net bir açıklama yapsa da komplo teorileri üretmek zorunda kalmasak. Sonuçta 1997 tarihli "Pop" albümünün kitapçığında, faili meçhuller üstünden Türkiye'deki insan hakları ihlallerine dikkat çekmiş bir grup. Ama daha sonra "İşte tam da bu nedenle Türkiye'ye gitmiyoruz," dediler mi, açıkçası ben bilmiyorum. Keşke bunu gerçekten demiş olsalardı ve keşke sonrasında da çok net bir şekilde gerekçelerini saysalardı. Madalyonun her yüzünü net bir şekilde görmüş olurduk.
Bana soracak olursanız, U2'nun fikrini değiştiren "şey", para! Ama bunu ideallerini paraya sattılar biçiminde değerlendirmemek lazım. Daha önce, daha küçük çaplı konserleri getirtilememişti ama bu sefer sanırım hem Pozitif ve İKSV çok istekli davrandı hem de 2010 Kültür Başkenti desteği vardı. Menajerleri Paul McGuinnees "Daha önce Moskova'ya da gidememiştik, Selanik'e gittik ama Atina'ya da gidememiştik, bu tip organizasyonların programlanması zordur," diyor. O programlamalarda birinci parametrenin "para" olduğunu hepimiz biliyoruz. Bunda da şaşılacak ya da "Bak sen paragözlere!" denecek bir şey yok. Ama tekrar etmeliyim; keşke çok daha "net" bir tavır sergileselerdi.
 |
GERÇEKTEN DEV BİR OLAY
Sonuçta, kaçırılmaması gereken bir konser. Sahnenin yapısı, prodüksiyonun büyüklüğü çok konuşuldu, tekrar etmeye gerek yok. Gerçekten 'dev' bir olay. Ama önemli olan 'performans'ın bu devasa yapının altında ezilmemesi. Açıkçası ben The Edge'in delay'li gitar tonunu çok severim, yaratıcı bir gitarist olduğunu düşünürüm. Adam Clayton ve Larry Mullen Jr. makine gibi çalıyorlar. Harika bir bas-davul ikilisi. Bono hakkında bir şey söylemeye gerek yok. Bütün bir konser boyunca, hiç sesini saklamadan, hiç geride kalmadan, nefis söylüyor.
HANGİSİ BONO?
Merkeze bu kadar yaklaşırsanız, bir süre sonra iktidara yakın bir figür olmaktan başka şansınız kalmıyor herhalde. Dünyanın en güçlü liderleriyle kol kola olmanızın tek amacı, istediklerinizi yaptırmak için onların cebine yakın durmak olamaz. İktidar kirletir. Zamanla siz de bir iktidar öznesi olup çıkarsınız. 80'lerdeki öfkeli adamlar değil hiçbiri. Özellikle de Bono. Dünya Bankası için adı geçen bir rock yıldızı, kötü de olsa bir şaka gibi değil mi? Rattle and Hum'da öfkeyle Silver and Gold'u da söyleyen adamla, The Sweetest Thing'de karısının unuttuğu doğumgünü sonrasında af dileyen ukala rock yıldızı aynı adam mı? Desmond Tutu'nun yanında oturan adamla, Bill Gates'in kankası olan adam aynı adam mı?Özellikle Afrika için yaptıklarının değeri göz ardı edilemez ama aynı adamın Tony Blair'i alkışladığını da unutmuyoruz. Bilemiyorum. Büyük projeler giderek kendi karikatürlerine dönüşüyor galiba.
BİR KEZ DAHA: KAÇIRILMAMALI
İnsanların politik konulardaki, grubun müziğinde yıllar içinde yaşanan değişim konularındaki eleştirilerini gayet iyi anlıyorum ve kimi noktalarda haklı da buluyorum. Ama bu konser, bütün bunların ötesinde, harika bir buluşmayı, görkemli bir geceyi vaat ediyor. Başta söylediğimi sonda da tekrar edeyim; kaçırılmaması gereken bir konser. Ayrıca bence bu soruyu U2 elemanları kendilerine sormalı. Tutkulu Türkiye seyircisiyle tanıştıktan sonra, "Neden bu kadar gecikmişiz?" diyeceklerine eminim.
En yüksek puan alan haberler
MÜZİK : DİĞER HABERLER |
 Müzik Bölüm Anasayfa |
| Ekle Müzik haber okuyucunuza başlıklar: |
Günün Manşetleri |
Editörün Seçtikleri |
